تبليغاتX
طرلان
طرلان
شايد شبيه پرنده ای باشم؛ طرلان نام ...
دل ِ سنگ! . . .
بسم الله

اگه اشتباه نکنم حدود سال هاي ۷۸-۷۷ بود که آلبوم حسرت با صداي محمد اصفهاني و  تنظيم سيد فوأد حجازي منتشر شد. اون سال ها اين آلبوم با استقبال زيادي بين جوونا روبرو شد. شعراي نابي از مرحوم قيصر امين پور، فريدون مشيري و ... با ملودي هاي زيبا و صداي گرم محمد اصفهاني. اون کاست رو بارها گوش دادم ولي از چند سرودي که توي اون کاست بود، با يکيش اصلا نتونستم ارتباط برقرار کنم. شعر دل ِ تنگ از فريدون مشيري. چند شب پيش به طور اتفاقي توي وسايل دوران جووني! قاب کاست حسرت رو پيدا کردم که توي ليبل قاب، تمام اشعار چاپ شده بود. يه بار ديگه همه شعرا رو خوندم تا رسيدم به همين شعر. اما اين دفعه برعکس بود؛ بيشترين ارتباط رو با همين شعر حس کردم . . .

سر ِ خود را مزن اين گونه به سنگ،

دل ِ ديوانه ي تنها ! دل ِ تنگ!

منشين در پس اين بهت ِ گران

مدران جامه ي جان را ، مدران !

مكن اي خسته ، درين بغض درنگ

دل ِ ديوانه ي تنها ، دل تنگ !

پيش اين سنگدلان قدر ِ دل و سنگ يكي است

قيل و قال ِ زغن و بانگ ِ شباهنگ يكي است

ديدي ، آن را كه تو خواندي به جهان يار ترين

سينه را ساختي از عشقش ، سرشار ترين

آنكه مي گفت منم بهر تو غم خوار ترين

چه دل آزار ترين شد ! چه دل آزار ترين ؟

نه همين سردي و بيگانگي از حد گذراند ،

نه همين در غمت اين گونه نشاند ؛

با تو چون دشمن ، دارد سر ِ جنگ !

دل ديوانه ي تنها ، دل تنگ !

ناله از درد مكن

آتشي را كه در آن زيسته اي ، سرد مكن

با غمش باز بمان

سرخ رو باش ازين عشق و سر افراز بمان

راه ِ عشق است كه همواره شود از خون ، رنگ

دل ِ ديوانه ي تنها ، دل ِ تنگ !


پ ن ۱:اینجا می تونین دل تنگ رو با صدای محمد اصفهانی بشنوید.

پ ن ۲: چه می کنه این دختر ترشیده!

پ ن ۳:لیلی نامه یک دانشجوی گرافیک

پ ن ۴: یکی از زیباترین شعرای آذری شهریار در وبلاگ شعر فارسی

 پ ن ۵:جمله زیبا از دکتر علی شریعتی درباره تقدیر

|+| نوشته شده در  دوشنبه سی و یکم تیر 1387ساعت   توسط مهدی  | 

بالاخره اون اتفاقی که نباید می افتاد، افتاد . . .
بسم الله

ديروز که همه چي رسماً تموم شد، حاج مهدي عزيز  تفألي به حضرت لسان الغيب زد. آنقدر زبان حالم بود که راغب شدم به خاطرش دوباره آپ کنم.

غزل ۲۹۴ ديوان  حافظ :

در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع

                                         شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع

روز و شب خوابم نمی‌آید به چشم غم پرست

                                            بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع

رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد

                                            همچنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع

گر کمیت اشک گلگونم نبودی گرم رو

                                     کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع

در میان آب و آتش همچنان سرگرم توست

                                                  این دل زار نزار اشک بارانم چو شمع

در شب هجران مرا پروانه وصلی فرست

                                          ور نه از دردت جهانی را بسوزانم چو شمع

بی جمال عالم آرای تو روزم چون شب است

                                         با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع

کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت

                                           تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع

همچو صبحم یک نفس باقیست با دیدار تو

                                         چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع

سرفرازم کن شبی از وصل خود ای نازنین

                                              تا منور گردد از دیدارت ایوانم چو شمع

آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت

                                        آتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع

 

|+| نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم تیر 1387ساعت   توسط مهدی  |